नथिया : एक चोटी पढ्नै पर्ने उपन्यास



नथिया : एक चोटी पढ्नै पर्ने उपन्यास

रचना देवकोटा

मैले साच्चै भन्नुपर्दा मेरो साहित्यसंग दुरदुरको रिस्ता छैन, थर मात्र लक्ष्मी प्रसाद देवकोटा संग मिल्ने होत्यो बाहेक मैले आजका दिनसम्म  समिक्षा त के एउटा कविता सम्म पनि लेखेको छैन 
म सरु प्रतिक्षा दिदीको पहिला देखि नै फ्यान हो, अझ झन् यो नथिया को प्रोमो भिडियो र आवरण देखेपछि कहिले किताब बजारमा निस्केला भन्ने भैराखेको थियो│जब मिरा बैनी ले काठमाडौँ बाट सरु दि को हस्ताक्षर सहित को बुक ल्याइदीन, खुसि को सिमा नै रहेन│ मेरो सबै काम थाती राखेर नथिया तिर लागे गएका २ दिन नथिया पढेर सकेपछि मन एकदमै एकोहोरो भयोसोचे म पढ्ने मान्छेलाई यस्तो ह्याँग भैराकोछ, यो उपन्यासनै लेख्ने सरु दि लाई कति लामो समय सम्म ह्याँग गरायो होला यो बिषयबस्तु लेमनको बोझ हल्का गर्न को लागि मैलेपनि २-४ लाईन नलेखी बस्नै सकिन│धन्य सरु दि तपाई  र तपाइको लेखाइलाइ, म जस्तो कहिले साहित्य नलेखेको मान्छे आज लेख्ने आट गर्दैछुत्यो पनि क नाम चलेकी सरु प्रतिक्षा जस्ती हस्ती को पहिलो उपन्यास नथिया को बारेमा , कत्रो आट भर्न सक्ने शक्ति रैछ तपाइको  कलममा


नथिया मा हरेक शब्दहरु यति बलियो रुपमा प्रस्तुत भएका छन् कि एउटा वाक्यपनि दोहरयै तेहराई पद्नु पर्ने,एकचोटि पढेर धितै नमर्नेतपाइको सृजनशिल दिमाग र हातहरु लाई नमन नगरी बस्नै सकिन म सरु दियसमा बादी को जिबनी मात्रै नभएर इतिहास नै छ, हृदय देखि नमन तपाइको यो ओजिलो कामलाई

नथिया पढ्दै गर्दा मन सारै निचारियोकिन हामी महिला, पुरुष को सोच अनुसार जिन्दगि बाच्न बाध्य छौ? सामली बादी मात्र हैन कि हाम्रो समाजको धेरै चेली को यथार्थ यहि नै होकुरा यति फरक हो सामली नथिया नफुकाल्नको लागि संगर्ष गर्दै छे, अरु चेली आफ्नो चुलो चौको छोडेर समाजमा एउटा बेग्लै पहिचानको खोजीमा लड्दैछन् मेरो मनमा नथियाले अझै गहिरो गरेर सोच्न बाध्य गरिदियो- कहिले सम्म हामी यसरि लडिरहने? सायद एउटा उत्कृष्ठ लेखक को लेखन बिशेसता पनि यहि होला

नथियामा भएका पुरुष पात्रहरुको कथामा अगाडी बढ्दै गर्दा मन मा एउटा प्रश्न झन् जटिल बनेर आइरहयो? साच्चै हाम्रा समाजका सबै पुरूष रेन्जर वा बेखामान जस्ता हुन्छन त? कि म नै भ्रम मा बाचिरहेको छु ? के मेरो छोरा, भान्जा, भाईहरु पनि भोलि गएर रेन्जर र बेखामान जस्तै हुन्छन् त -महिलालाई आफ्नो इछ्छा प्राप्तिको लागि र आफ्नो अनुकुल अनुसार मात्र प्रयोग गरिरहने? मन अलि मानेन कता नथियाले पनि कट्टर महिलावादी धार समाएछ कि? तर सरस्वति प्रतिक्षा को लेखनधार कट्टर महिलावादी भन्दा पनि अलि माथि भएको पाएको थिय मैले अरु लेखहरुमामनमा आन्तरिक द्वन्द चल्दै गर्दा  मोहमद र दिवाकर ले सामली लाइ न्याय गरेको पाय, अनि अलि कति मन मा खुसि छायो

नथिया २ रात मा पढेर सक्दा मन पहिला भन्दा झन् भारि भयको महसुस गरे मैलेपुरै पढेर सक्दा बिहानको २ बजेको रहेछ, सुत्न जति कोसिश गरे पनि सकिन भित्रभित्रै उकुश मुकुश भएर आयो सामलीले जस्तो नथियाको लागि नभए पनि आफुले आफ्नो जिबनमा गरेका मिल्दो जुल्दो संगर्षहरु आखाअगाडी नाच्न थालेमनभित्र को आधि बेहरी ले आखा मात्र नभई पुरा छाती सारो अनि घाटि भरि भएर आयोनरोई सुखै पाइन, अनि एकचोटी पुरै दिल खोलेर रोए/ मलाई अरुको अगाडी रुन एकदमै लाज लाग्छ, त्यसैले बुढाले सुन्छन कि कतै भन्ने डरले सिरकले मुख छोपेर रोय छेउमै सुतेका बुडाले थाहा पाईहालेछन, के भो नथिनी बुढी, किन रुदैछौ ? मध्य रात मा के भयो-केरकार गर्न थाले बुढा म बोल्न सक्ने स्थीती मा थिइन हात मा नथिया देखेपछि उनलाई कारण थाहा पाउन बेर लागेन बादी को कथा झन् रोमान्चक पो हुनु पर्ने, तिमि त पुरा सिरियस मुडमा छौ, हैन के छ तेस्तो- बुढाले फेरी सोधे│मैले नथिया पढ्न लिएर बसे देखि छोरालाई खुवाउने,खेलाउने, सुताउने सबै बुढालाई जिम्मा लगाएको थिय त्यहीभएर हिजो देखि उनले मेरो नामनै नथिया बुडी राखिदिएका थिय उनले के थाहा मेरो बुढालाई नथियाको अर्थ कति गहिरो छ भनेर......





Comments